همه چیز درمورد گوشی پزشکی
گوشی پزشکی یااستتوسکوپ از دو کلمه (steth(o به معنای سینه و scope به معنای نمایش دادن ساخته شدهاست که یک دستگاه پزشکی برای گوش دادن به صداهای داخلی بدن است. گوشی پزشکی معمولا دارای یک رزوناتور به شکل دیسک است که در روی پوست قرار میگیرد و با دولوله به دو گوش متصل میشود. از استتوسکوپ میتوان برای گوش دادن به صداهای ساختهشده توسط قلب، ریهها یا روده و همچنین جریان خون در شریانها و وریدها استفاده کرد. از گوشی پزشکی در ترکیب با یک sphygmomanometer دستی، معمولا هنگام اندازهگیری فشار خون استفاده میشود.
تاریخچه گوشی پزشکی
استتوسکوپ در فرانسه در سال 1816 توسط René Laennec اختراع شد. استتوسکوپ Laennec از یک لوله چوبی ساخته شده بود.اولین استتوسکوپ انعطاف پذیر در سال 1829 ساخته شد.
در سال 1851، Arthur Leared یک استتوسکوپ دو طرفه را اختراع کرد و در سال 1852، جورج فیلیپ کاممان، طراحی آن را برای تولید تجاری تکمیل کرد.
کاممان همچنین یک مقاله بزرگ در مورد تشخیص بیماریها با کمک گوش دادن، که استتوسکوپ دو طرفه آن را امکان پذیر کرد، نوشت.
کاربرد گوشی پزشکی
سیستم تنفسی، سیستم گوارشی، سیستم قلبی عروقی و به طور کلی ارگانهایی که در قفسه سینه و فضای شکمی قرار دارند، با استتوسکوپ قابل بررسی هستند.
ضربان قلب، صداهای طبیعی رودهها،هال زمان دم و بازدم یا وجود مایع در ریهها(در حالتهایی مانند هموتراکس و...) با استفاده از گوشی پزشکی قابل سنجش است.
چگونه میتوان کیفیت یک استتوسکوپ را بررسی کرد؟
هنگامی بررسی کیفیت استتوسکوپ، عوامل متعددی وجود دارد که باید به آنها توجه کرد. مهمترین عواملی که کیفیت یک استتوسکوپ را تعیین میکنند عبارتند از: وضوح صدا، دوام و جنس استتوسکوپ.
در بررسی یک استتوسکوپ، باید اطمینان حاصل کرد که قطعات آن از مواد با کیفیت بالا ساخته شده باشند. بررسی کیفیت استتوسکوپ شامل بررسی موارد زیر است:
گوشی استتوسکوپ باید نرم و کاملا متناسب با ساختار کانال گوش باشد.
این قطعه باید از استیل (فولاد ضد زنگ) ساخته شده باشد. فولاد ضد زنگ علاوه براینکه یک هادی خوب صدا محسوب میشود، بسیار با دوام است و در مقابل مواد ضدعفونی کننده مقاوم است. بلهای ساخته شده از آلیاژ آلومینیوم و روی نیز بسیار عالی هستند، اما مانند استیل دارای ویژگی تقویت صدا نیستند. بوسیله بل میتوان صداهای کم فرکانس را شنید.
لوله استتوسکوپ مسئول انتقال صدا به گوشی است. این قسمت باید از مواد ضخیم مانند پلی وینیل کلرید ساخته شدهباشد تا در برابر ترک خوردگی و... مقاوم باشد.
دیافراگم باید از مواد انعطاف پذیر با کیفیت بالا مانند فیلم ترکیبی رزین و PE ساخته شده باشد. همچنین این قطعه باید خلاء باشد تا اطمینان حاصل شود که صدای دریافت شده کاملا واضح است. در صورت امکان، داشتن یک لبه غیر فلزی در دیافراگم به ویژه برای بیماران اطفال مفید است.